داستان برند آدیداس برندی برای برنده شدن – خانه سرمایه

پس از پایان مسابقات، اونز در برابر رسانه ها یکی از عوامل موفقیتش را پوشیدن کفش های برند آدیداس دانست. این برند یکی از بهترین برندهای تولید کفشهای فوتبالی نیز میباشد. از آن جمله می توان به هربرت بوردنسکی، بهترین گل زن آلمان غربی پس از جنگ جهانی اشاره کرد. کار آن ها در مدت کوتاهی گرفت و تا پیش از جنگ جهانی دوم این دو برادر سالانه بیش از ۲۰۰ هزار جفت کفش به فروش می رساندند. دو برادر با این که در یک حوزه فعالیت داشتند، هیچ گاه به یکدیگر نپویستند و دائم در تلاش بودند فاصله موجود را افزایش دهند و تا حد امکان از هم فاصله داشته باشند.در سال ۱۹۴۸ و در اولین مسابقه فوتبال تیم ملی آلمان غربی پس از جنگ جهانی دوم، اکثر بازیکنان این تیم کفش های پوما به پا داشتند.

این کار باعث شد تا بازیکنان به هنگام دویدن در زمین گلی شتاب بیشتری نسبت به بازیکنان مجاری بگیرند. تجارت آنها به یکباره رونق یافت و تا پیش از جنگ جهانی دوم، هر ساله بیش از ۲۰۰۰۰۰ جفت کفش به فروش میرساندند. این میکروپروسسور با توانایی محاسبه بیش از ۵ میلیون فرمول ریاضی در ثانیه، اولین کفشی را خلق کرد که به راحتی می تواند شرایط استفاده کننده را در نظر بگیرد و فرم کفش را براساس نیاز تغییر دهد. در سال ۱۹۹۸،آدیداس به دلیل محدودیت های اعلام شده از سوی انجمن ولی ورزش کالج، برای تعداد و اندازه مارک های استفاده شده بر روی لباس ها شکایت کرد. همه این موفقیتها و روی سکو رفتن های جسی اوهن با کفش های آدیداس موجب موفقیت و معروف شدن برند آدیداس نیز شد و در عرض کمتر از یک ماه برند آدیداس تبدیل به یک برند با ارزش در سطح بین المللی شد.

این اتفاق به حدی گسترده شد که دو باشگاه فوتبال شهر نیز از هم جدا شدند، “ای وی هرتسوگن آوراخ” از کفش های آدیداس استفاده می کرد و ۱ اف.سی هرتسوگن آوراخ از کفش های رادولف حمایت می کرد.زمانی هم که هندیمن به عنوان خانه رادولف معرفی شد، افراد به عمد از کفش های آدیداس استفاده می کردند تا این که رادولف اعلام کرد هر کسی می تواند یک جفت کفش مجانی پوما داشته باشد. کمپانی آدیداس به تولید و عرضه محصولات متفاوت و فوق العاده عالی معروف است. سپس آديداس تجهيزات ورزشی مانند توپ و راکت نيز توليد کرد با گسترش محصولات آديداس، آدولف داسلر علامت جديدی برای شرکت و محصولات خود انتخاب کرد. پس از این واقعه نیروهای آمریکایی که خاک آلمان را اشغال کرده بودند، خریدار عمده کفش های شرکت داسلر شدند. اما زمانی که کیت، همسر آدولف، ادعا کرد که کارخانه و کارکنان آن تنها تمایل داشته اند کفش ورزشی تولید کنند، کارخانه و مسوولین آن بخشوده شدند.

کارخانه برادران داسلر که در طول جنگ جهانی دوم به عنوان کارخانه تولید اسلحه ضد تانک فعالیت می کرد، در سال ۱۹۴۵ توسط نیروهای آمریکایی حدوداً ویران شد. ما در آن زمان برق در شهر آن ها قطعی های متناوب داشت و این دو برادر مجبور بودند از پدال های تولید برق(چیزی شبیه به تولید برق با دوچرخه) روی آورند تا بتوانند تولید در کارخانه کوچکشان را ادامه دهند. مدتی میشد که او با یک ورزشکار حرفهای به نام «جوزف وایتزر» (Josef Waitzer) برای بهتر شدن کفشهای ورزشی همکاری میکرد. در المپیک تابستانی ۱۹۳۶، آدولف داسلر، با یک ساک پر از کفش های ورزشی به دهکده المپیک رفت تا بتواند جسی اونز قهرمان المپیک آمریکایی-آفریقایی را متقاعد کند از محصولات آن ها استفاده کند.